beatlus

Δευτέρα, Νοεμβρίου 27, 2006

Κρυώνει ο καιρός…

Θα ήθελα να δω τον κόσμο από ψηλά… Εχω μεγάλη ανάγκη να ξεφύγω –έστω και για λιγάκι- από το βουητό της μεγάλης πόλης. Χτυπάει την πόρτα ο χειμώνας –λέει- από το ερχόμενο Σαββατοκύριακο… Μα σε μερικά παιδιά δεν έχει φύγει ποτέ απ’ την καρδιά τους… και αυτός ο χειμώνας δεν είναι κρύος, μα ζεστός…
Παρατηρούσα μορφές και όψεις, προχθές στη συναυλία του Morrissey στο κλειστό του Φαλήρου. Αχνιζε τέχνη… Η ποικιλία της πληροφορίας, έχει τούτο το καλό… για όποιον δεν το χαλαλίσει. Ωραίοι, τελικά, εμείς του μεταεβδομήντα, διατουογδόντα και πολυενενήντα γενιά…
Θα ήθελα, για λίγο, να δω τα πράγματα από ψηλά, μα μου φαίνεται πως θα αργήσω λιγάκι…
Κάπου πηγαίνω… Ομορφα είναι.
Υ.Γ1… και κλείνω και τα τριάντα…
Υ.Γ2. Η φωτό… απόγευμα στο Μανχάταν. Πετώντας… (www.72seconds.com)

8 Comments:

  • At 12:44 π.μ., Blogger nektaria said…

    Είσαι ήδη ψηλά και βλέπεις τον κόσμο από 'κει, ...κι ας μην το ξέρεις...
    Όπως είσαι κι από 'κεινα τα παιδιά με τον ζεστό χειμώνα πάντα στην καρδιά τους...
    Όσο για εκεί που πας, τι λες... θα με πάρεις καμιά βόλτα μαζί σου;

     
  • At 1:26 μ.μ., Blogger Vasi said…

    Επειδή τα προβλήματα υπάρχουν για να βρίσκουμε τις λύσεις ενώ οι προβληματισμοί απλά για να μας παιδεύουν, έχω να προτείνω το εξής. Αντί δώρου στα γενέθλιά σου να μαζέψουμε τα δίδακτρα να σε στείλουμε στο Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry να γίνεις συμμαθητής με το Harry Potter, και στην γιορτή σου θα σου πάρουμε και το σκουπόξυλο να πετάς όπου θέλεις.
    Επειδή μερικοί από εμάς τα έχουμε πατήσει εδώ και... σχεδόν 100 μέρες έχω να σου πω ότι το 30 δεν είναι παρά ένα νούμερο. Αν σε προβλιματίζει και αυτό πες μου πόσο θέλεις να είναι το 30 για να στο φτιάξω, μιας και κατέχουμε και την τέχνη των αριθμών!!

     
  • At 3:44 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Nektaria, δωσ' μου το χέρι σου και φύγαμε:-))))
    Vasi... αριθμομάγε μου, το ξέρεις... θα 'θελα να φοιτήσω στο Hogwarts School of Witchcraft and Wizardry :-))) Και να σου πω και κάτι άλλο... Στα 30 -σε λίγες ώρες, δηλαδή- η φιλία μας είναι από τα πιο σημαντικά πράγματα που μου έχει συμβεί... Ενας από τους δεκάδες λόγους, είναι η ρεαλιστική ματιά σου στα πράγματα, που με κάνει να νιώθω καλύτερα...
    Παρόλα αυτά, vasi μου... δεν με πείθεις! Είμαι σίγουρος πως -όπως συνήθως- και πάλι... ρεαλιστικά, θα μου θυμήσεις πως... είμαι πλέον 30!!!:-((( Τέρμα τα δίφραγκα:-))))))χιχιχιιχι

     
  • At 11:06 π.μ., Blogger Pythia said…

    Εκεί που φιλάει ο ήλιος τα κύματα
    σου παίζω τραγούδια ελπιδοφόρα σήματα

    εκεί που τα μάτια σου απόψε θα κλείσεις σου αφήνω ευχές γλυκά ν' ακουμπήσεις

    εκεί που ακόμα δεν πήγες μικρό μου
    φυσάω το όνειρό σου από το δικό μου!

    Χρόνια σαν κι αυτά τα αληθινά που σου αξίζουν!
    Αγάπη πορτοκαλί!

     
  • At 2:31 μ.μ., Blogger Xνούδι said…

    :-)
    όλα όμορφα θα είναι. Η καλύτερη και πιο δημιουργική δεκαετία της ζωής σου ξεκινά μόλις τώρα, πιστεψέ με.
    Το πρώτο σοκ μόνο να περάσει :Ρ
    Το πορτοκαλί το έχεις ήδη, εγώ δεν θα μπορούσα να αφήσω άλλο από μπλε. Πολύ. Πάρα πολύ. Ατελείωτο και φωτεινό μπλε.
    ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ :))))

     
  • At 4:56 μ.μ., Blogger beatlus said…

    pythia, πάνω στα λαμπυρίσματα των κυμάτων, ας καθρεφτίζουμε τα όνειρά μας, εκεί να εξαγνίζονται να διώχνουν τα κρίματά μας:-)))
    Χνουδάκι μου, το μπλε σου είναι χάδι απαλό που γαλήνη και ομορφιά μου χαρίζει... Σ' ευχαριστώ για ό,τι...

     
  • At 11:00 π.μ., Blogger Alexandra said…

    όμορφο ήταν αυτό και για κάποιο λόγο με ταξίδεψε (γιατί και εγώ τέτοια γενιά είμαι)...

     
  • At 6:27 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα said…

    Αγκαλιές ν' ανοίγονται πάντα εμπρός σου!
    Κι ουρανοί ανέφελοι...

    Χρόνια απογειωτικά!

     

Δημοσίευση σχολίου

<< Home