beatlus

Δευτέρα, Οκτωβρίου 30, 2006

Συννέφιασε…


Όταν συννεφιάζει, ήλιος προβάλλει μέσα μου…
Όταν συννεφιάζει, χαμόγελο κρυφό με χαϊδεύει στον ώμο…
Όταν, όπως και σήμερα συννεφιάζει, θέλω να φύγω από τη δουλειά και να περπατάω

με τις ώρες.
Μετά να πάω για ένα ζεστό καφέ και να διαβάσω εφημερίδα δίπλα από παράθυρο,
ώστε να ακούω και να βλέπω τη βροχή…
Κατόπιν και ένα Πόρτο…
Μόνος…
Όταν συννεφιάζει, όπως και σήμερα, μέσα μου αρχίζει το… καλοκαίρι…
Σαν σήμερα ξυπνώ από τη χειμερία νάρκη…
Φοράω τα ψηλά παπούτσια και… φύγαμε!

Υ.Γ. Έχω λύπη μέσα μου, μα το ταξίδι δεν περιμένει…

10 Comments:

  • At 10:38 μ.μ., Blogger Xνούδι said…

    Το φίλτρο κατά της λύπης είναι υπό κατασκευή. Οταν ετοιμαστεί, θα αφήσουμε ένα μπουκαλάκι και εδώ.
    Αν και το καλύτερο μαγικό είναι το χαμόγελο που ήδη σε ακολουθεί.
    Α! Και το ταξίδι. Αυτό κι αν είναι...

    Τις καλησπέρες μου μπιτλάκι.
    Μόνο να γελάς εσύ.

     
  • At 3:17 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Περιμένω το φίλτρο:-)

     
  • At 6:57 μ.μ., Blogger Pythia said…

    άσχετο;
    κρυώνω...

    Να είσαι καλά "πορτοκαλί μπλουζάκι" στην καρδιά σου!

     
  • At 11:30 μ.μ., Blogger nektaria said…

    λύπη μέσα σου...; Ταξίδι...;
    Κι εγώ δεν ξέρω τίποτα...;
    Γιατί...; ; ;

    Όσο για τη συννεφιά, ό,τι νιώθεις νιώθω... ακριβώς!

     
  • At 3:08 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Οταν θα πάμε στο θεατράκι, θα καταλάβεις πως κάτι λυπημένο συμβαίνει τριγύρω μας, το 'χουμε συνηθίσει και το θεωρούμε μέρος των όσων ζούμε...:-)
    Σε φιλώ, ολοφώτεινη συννεφούλα!

     
  • At 7:11 μ.μ., Blogger Alexandra said…

    προφανώς σε κάποιον πάει ο χειμώνας (και του αρέσει το πόρτο)

    καλησπέρα!

     
  • At 2:41 μ.μ., Blogger global said…

    σύννεφο διαβάζω και να λείπω εγώ;
    ωραία τα γαμωσύννεφα.
    ΄μέρα.

     
  • At 3:19 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Καλημερούδιαααααααααααα, Αλεξάνδρα...:-)) Σου αρέσει κι εσένα το πόρτο:-))))
    Συννεφάκιιιιιιιιιιιιιιιιιι, που είσαι βρε????????? Μάκιααααααααααα:-))))

     
  • At 2:41 π.μ., Blogger Χρήστος said…

    Σωτήρη το ταξίδι ποτέ δεν περιμένει. Κανόνας που πρώτος τον χάραξε ο καπτάν-Νίκος.

    Χαιρετώ κι από εδώ.

     
  • At 4:06 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Χρήστο, ειλικρινά, η κουβέντα σου με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο...

     

Δημοσίευση σχολίου

<< Home