beatlus

Κυριακή, Οκτωβρίου 01, 2006

Θα τα πούμε…



Θα ήθελα να τα ξαναπούμε. Να σε ακούω να μιλάς, αν και αυτό δεν έχει σταματήσει να συμβαίνει ποτέ, από όταν είπαμε «αντίο». Θα ήθελα να σταματούσε ο χρόνος εκείνο το βροχερό πρωινό, που με έσπρωξε η βροχή μέσα στο καράβι, αλλά το βλέμμα δεν μπορούσε να το σπρώξει…
Θα ήθελα να είναι πάλι Ιούλιος 2005, που με όλη τη ζωή μπροστά στα μάτια σου, με πήγες 50 χρόνια πίσω. Ηξερες. Δεν σου είπα πως ήξερα και ‘γω. Σου ψιθύρισα κάτι. Φυλαχτό μου το ‘χω αυτό το μυστικό. Ξέρω πως και ‘συ επίσης. Αφού κι Αυτός ακόμη, δεν τολμάει να σε ρωτήσει.
Χθες, με πήρε τηλέφωνο ο μικρότερος, στο χάδι σου που έχει σκύψει και κορνίζα εμείς, δηλαδή εσύ, είμαστε μέσα, εμείς, εσύ επί τρία… Ακουσα τι μου είπε. Ακουσα αυτό, δηλαδή, που εσύ κανόνισες.
Θα θελα… Όχι δεν θα μπορούσα να ζητήσω αυτό… Δεν είναι ότι δεν γίνεται… Όλα είναι όπως είναι και γι’ αυτό η ομορφιά στο δειλινό είναι μωβ και μπλε και λίγο θαλασσιά.
Θέλεις να μου ζητήσεις κάτι; Καν’ το. Σύντομα, θα είμαι άξιος και πάλι να σε ακούω…
Όπως με άκουσες και ‘συ εκείνο το πανέμορφο βραδάκι του περυσινού Οκτώβρη…
Σταματάω, τώρα, εδώ…
Ένα «γεια» ήθελα να πω… Είμαι σίγουρος ότι περνάς καλά…
Θα τα πούμε…

4 Comments:

  • At 3:44 π.μ., Blogger Pythia said…

    Ελπίζω να μην είναι θρασύ που θέλησα να βάλω σε τούτο το post το παρακάτω τραγούδι...

    Την αυθόρμητη γεμάτη σεβασμό κι αγάπη κίνηση να τη διαγράψεις καλέ μου αν δε στέκει! Το άκουσα στην ψυχή μου καθώς σε διάβαζα...

    Ξενιτεμένο πουλί
    και παραπονεμένο
    μωρέ ξένε μου
    και παραπονεμένο.

    Η ξενιτιά σε χαίρεται
    κι εγώ έχω τον καημό σου
    μωρέ ξένε μου
    κι εγώ έχω τον καημό σου.

    Τι να σου στείλω ξένε μου
    ν’ αυτού στα ξένα πού ‘σαι
    μωρέ ξένε μου
    ν’ αυτού στα ξένα πού ‘σαι.

    Να στείλω μήλο σέπεται
    κυδώνι μαραγκιάζει
    μωρέ ξένε μου
    κυδώνι μαραγκιάζει.

    Να στείλω και το δάκρυ μου
    σ’ ένα χρυσό μαντήλι
    μωρέ ξένε μου
    σ’ ένα χρυσό μαντήλι.

    Το δάκρυ μου ‘ναι καυτερό
    και καίει το μαντήλι
    μωρέ ξένε μου
    και καίει το μαντήλι.

     
  • At 11:17 π.μ., Blogger beatlus said…

    Θρασύ καθόλου... Γλυκύ πολύ... Με σεβασμό αγκαλιάζει ό,τι γράφτηκε...

     
  • At 1:38 μ.μ., Blogger Xνούδι said…

    Τα λέτε...

     
  • At 1:44 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Ναι, τα λέμε...

     

Δημοσίευση σχολίου

<< Home