beatlus

Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 18, 2006

Δρόσισε…


Μούσκεψε χθες ο Σεπτέμβρης…
Ηρθε, σαν αεράκι κι έφυγε για να ξαναγυρίσει σε λιγάκι. Το πρωτοβρόχι…
Σαν μετανάστης, σαν αποδημητικό πουλί, όταν πρωτοχτυπά την πόρτα στις αισθήσεις, βλέμμα γυρνάει προς το παράθυρο… «Επιασε να βρέχει…»
Ευγενικό, όμως, σαν και το φθινόπωρο, έχει τρόπους… Απαλό είναι στο καλωσόρισμα, χρόνο μας δίνει να… μαζέψουμε και τα απλωμένα ρούχα από μπαλκόνι, και τις απλωμένες σκέψεις μας από το καλοκαίρι…
Χάδι στους ώμους και η δροσούλα του, να θυμηθώ να… μακρύνω τα μανίκια στις μπλούζες.
Πρωτοβρόχι, σαν σε καινούργια συσκευασία πάντα… Πλυμένα κι ολόφρεσκα νέα όνειρα γεμάτο…
Καλωσόρισες!

7 Comments:

  • At 3:57 μ.μ., Blogger Xνούδι said…

    Μαλακτικό με μυρωδιά βροχής, υπάρχει; Ωραία δεν θα ήτανε;

    Να θυμηθείς να κρύψεις τα αδιάβροχα, να αφήσεις ανοιχτές τις μπαλκονόπορτες και να έχεις πάντα το τζάμι του αυτοκινήτου ανοιχτό. Μόνο έτσι το καταλαβαίνεις πραγματικά.
    Φιλιά :-)

     
  • At 7:05 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Λοιπόν, ξέρεις τί θα ΄θελα σε μια φθινοπωρινή ημέρα να κάνω? Να κουκουλωθώ στο κρεβάτι με μια κουβέρτα, να έχω στραμμένο το βλέμμα μου προς το παράθυρο, μια κούπα τσάι και το ραδιόφωνο ανοικτό... Για μια ολόκληρη ημέρα... Θα το κάνω! Φέτος το φθινόπωρο:-)))

     
  • At 3:47 μ.μ., Blogger Ανδρομεδα said…

    πως τα μακραίνεις τα μανίκια mister; Τα τραβάς;

    όσο για τη βροχούλα δεν το κατάλαβες εγώ στην έστειλα να σου πει... ...!
    όνειρα γλυκα!

     
  • At 4:00 μ.μ., Blogger beatlus said…

    :-))) Δεν ξέρω, βρε παιδί μου... Σαν ποτίζονται, φυτρώνει ύφασμα και μπολιάζει ζεστούλα...:-)))

     
  • At 10:10 μ.μ., Blogger nektaria said…

    Μέσα σε λίγες γραμμές ... όλο το φθινόπωρο...
    Αυτό το κειμενάκι το εκτύπωσα, το αντέγραψα, το έκανα διπλωμένο χαρτάκι για το πορτοφόλι μου ...να το διαβάζω μονάχα δυο φορές... (γιατί με τις πολλές θα χάσει την αξία του, ...όπως με τα τραγούδια...). Μία όταν αρχίζει το φθινόπωρο, να χαίρομαι και μια στο τέλος του, να νοσταλγώ...
    Σ΄ευχαριστώ!

     
  • At 10:57 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Φθινοπωρινή είσαι και 'συ... Αύρα κι αεράκι από ξέφωτο δάσους... Με δροσοσταλίδες γεμάτο... Απαλά πως πέφτουν πάνω στη σχισμή των φύλλων, μελωδία φτιάχνουν απ' αλοτινό τραγουδάκι:-)))

     
  • At 4:31 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα said…

    Όμορφη εποχή, όμορφοι άνθρωποι...

    Μαντινάδα αφιερωμένη:

    Ό,τι του λείπει το'χω εγώ
    κι ό,τι μου λείπει το'χει,
    είμαι το χώμα που διψά
    κι είναι το πρωτοβρόχι.

     

Δημοσίευση σχολίου

<< Home