beatlus

Πέμπτη, Σεπτεμβρίου 07, 2006

Ισως φταίνε τα φεγγάρια…


Ναι, το σκέφτηκα… Νιώθω, τελικά, κάπως άβολα, κάθε που πανσεληνίζει…
Όχι, φόβος, δέος περισσότερο είναι αυτό, που κόμπο δένει στην καρδιά και το κεφάλι σκύβω…
Ντρεπόμουν, μικρότερος, όταν ομορφιά μπροστά μου απλωνόταν… Σιωπούσα…

Τώρα σιωπώ όταν μπροστά της σταθώ… Στην μά’ ισσα Σελήνη εμπρός…
Και χαίρομαι όσους αναπνέουν το φως της, αλήθεια τους χαίρομαι και τους θαυμάζω.

Είναι ξεχωριστοί αυτοί, οι όσοι, έτσι μου φαίνεται…
Να, σε ένα ξέφωτο… Εκεί θα ‘θελα να την έβλεπα…

Εκεί μόνο δεν θα κατέβαζα τα μάτια…
Και ξέρω και το ξέφωτο, θέλει μόνο λίγο δρόμο…
Καλή πανσέληνο σε όλους… Ειλικρινά… Σας φιλώ!

Υ.Γ. Όταν έχω ένα τραγούδι μπροστά μου, θέλω να σιωπώ μέχρι να το ζήσω… Να το αναπνεύσω και να το κολλήσω μέσα μου σαν ρετσίνι πάνω σε πεύκο… Μετά, βγαίνει κι ο αυλός…
Υ.Γ2. Ναι, είναι πανέμορφη και στο αντίο της. Η θηλυκή ομορφιά πιο πολύ στο ξημέρωμα δεν ξεδιπλώνεται;… Ο λόγος για τη φωτογραφία…

15 Comments:

  • At 12:01 π.μ., Blogger Καπετάνισσα said…

    Αχ, εμείς οι αδιόρθωτοι πιτσιρικάδες...
    Οι αλήτες των φεγγαριών.
    Στην ίδια πορεία. Κοινή έμπνευση.

    Να'χει η καρδιά φεγγάρια να ρουφά.
    Να'ναι και τα ξημερώματα θηλυκά.
    Πάντα να γεννούν τη μέρα.

     
  • At 10:52 π.μ., Blogger beatlus said…

    Φεγγάρι... φέξε μου, να περπατώ!

     
  • At 2:20 μ.μ., Blogger Mirca said…

    Ότι κι αν γράψω λίγα θα΄ναι κοιτάζωντας αυτό το μεγαλείο...

    Πετυχημένη η φώτο!

     
  • At 3:35 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Η πανσέληνος, το μόνο μεγαλείο, εδώ...:-)

     
  • At 12:03 μ.μ., Blogger Alexandra said…

    σου εύχομαι κάποια στιγμή να την απαντήσεις στο ξέφωτο που έχεις ονειρευτεί...

    η θηλυκή της δύναμη είναι καταλυτική...

    καλημέρα!

     
  • At 9:17 μ.μ., Blogger global said…

    χθες, χάζεψα με το χρώμα του φεγγαριού, κάπου κοντά στην Ελευσίνα, με τον 5χρονο ξάδερφό μου αγκαλιά να κοιμάται.
    όμορφη φεγγαράδα, πορτοκαλένια.

     
  • At 10:07 μ.μ., Blogger beatlus said…

    χυμός να γίνει, να δροσίζει:-)

     
  • At 4:18 μ.μ., Blogger Ανδρομεδα said…

    Όλε!!!!!!!!!!!!!!!!!!

     
  • At 6:09 μ.μ., Blogger beatlus said…

    παρακαλώ; :-))))

     
  • At 9:16 μ.μ., Blogger Αιολος said…

    Ήταν υπέροχη η Αθήνα στο φως της Πανσελήνου του Σεπτέμβρη...

    Χαιρετώ Beatlus

     
  • At 2:49 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Σε χαιρετώ Αίολε! Ηρθες κι εσύ μαζί με το Σεπτέμβρη, ως όμορφο κι απαλό αεράκι:-)

     
  • At 10:32 μ.μ., Blogger Xνούδι said…

    Μάθαμε τώρα και τα ρίχνουμε όλα στα φεγγάρια :-)

    Και μετά από εμπεριστατωμένη έρευνα στο βιβλίο της γλώσσας (πρώην αναγνωστικό) της Β Δημοτικού, σας βάζω και αυτό που το βρήκα εκεί πριν λίγο

    Φεγγαράκι φεγγαράκι
    που κρέμεσαι στον ουρανό,
    πες μου που΄ναι πιο καλά,
    στον κάμπο ή στο βουνό;

    Ποταμάκι ποταμάκι
    που τρέχεις όλον τον καιρό
    πες μου που'ναι πιο καλά
    στην πόλη ή στο χωρίο;

    Χελιδόνι χελιδόνι
    που βλέπεις χώρες και χωρία
    πες μου που'ναι πιο καλά
    στον νότο ή στον βορρά;

    Β. Ρώτας

    Καλό σου βραδάκι μπιτλάκι μου

    :-)

     
  • At 10:35 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Ισως φταίνε τα φεγγάρια… Ισως... Δεν μπορώ να πω με σιγουριά:-)))

     
  • At 3:12 μ.μ., Blogger nektaria said…

    sorry παιδιά που θα σας τη σπάσω..., αλλά εγώ με τέτοια πανσέληνο ..."σεληνιάζομαι"... και ειδικά αν είναι του Αυγούστου... (Και να σκεφτείς ότι είμαι γεννημένη Αύγουστο... Τον μισώ αυτόν τον μήνα...!).
    Προτιμώ, απ' τη συννεφιά να μη βλέπω καθόλου το φεγγάρι... Απόλυτη σκοτεινιά... Εμένα κάπου εκεί βρίσκονται τα "ξέφωτά" μου... Εκεί που κανείς άλλος δε θα μπορεί να βλέπει χωρίς φως...

     
  • At 11:00 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Κι όσοι το 'χουν λίγοι. Το φως του αποφέγγαρου...:-)

     

Δημοσίευση σχολίου

<< Home