beatlus

Τετάρτη, Ιουλίου 05, 2006

Μ


Μουσική…
Ηρθε η σειρά του «Μ» και κόλλησα… Τι να πρωτογράψω; Θα με βοηθήσετε;
Για τα γυρίσματα, για το κλάμα του κλαρίνου;
Ο,τι κι αν έχω ακούσει, όταν κουρνιάσει στο αυτί μου, σβήνουν, καθαρίζουν και ξεκαθαρίζουν όλα… Λένε για ρίζες, πως ψυχικά και κάτι παραπάνω συνδέεσαι με συγκεκριμένους ανθρώπους με κοινό κέντρο κύκλου την καταγωγή και θέλω - δεν θέλω αυτός ο ήχος –τουλάχιστον- με εξισώνει, με συντρίβει, με συνδέει σαρωτικά και τόσο, μα τόσο φωτεινά… Λένε επίσης, πως η ηπειρώτικη είναι λυπημένη μουσική. Υπάρχουν χίλιοι λόγοι γι’ αυτό, από χιλιάδες –επίσης- χρόνια…
Μα, πώς να κρυφτείς από μια λύπη ζωντανή και καλά κρυμμένη στην ψυχή… Αυτή πάντως, έχει γίνει λεβεντιά… Στοπ… Βγάζω εντελώς τοπολατρεία… αλλά πώς αλλιώς είναι εντελώς ο τόπος μου, τα ακούσματά μου…
Η εκ σπλάχνων, μεταπολεμικής αύρας και μίξης ροκ εντ ρολ, γκόσπελ, ροκαμπίλι, κάντρι, κλασικής μουσικής και…και…και… εγένετο Λέννον, ΜακΚάρτνεϊ, Χάρισον, Σταρ… Μπιτλς! Οτιδήποτε πριν δεν έμοιαζε μαζί τους κι ας τους γέννησε, οτιδήποτε μετά δεν τους έφτασε κι ας γεννήθηκε από αυτούς… Υπερβολή; Μπορεί, μα με υπερβολή χάρισαν… Αλαζονεία στην προσφορά… Δαιμόνια και άγγελοι μαζί τους καταδίκασαν σε μια οργιώδη δημιουργία, ήταν ταγμένοι για παγκοσμιότητα…
Κι ύστερα… Ο Παπάζης… Εχω σταματήσει να μετράω στα 80 εισιτήρια συναυλιών του… Μέθεξη, ελληνικότητα από τον –κατά τη γνώμη μου- καθαρότερο σύγχρονο ρεμπέτη, που σαν κατευθείαν από τη Σμύρνη να έσκασε με τη βάρκα του τη «Βάσω», να χαλάρωσε στο λαιμό του το φουλάρι και να άρχισε την πενιά με το μπαγλαμαδάκι… Το οποίο είναι γραμμένο για γάμο, νομίζω του κουμπάρου του Σιμώτα, σημειωτέον… Και Αύγουστος… Γραμμένος σε μισή ώρα μέσα, μετά από τριήμερη απομόνωση… «Γέννησα» η ανατριχιαστική παραδοχή του… Ευχαριστούμε για ό,τι γέννησες Νικόλα τόσα χρόνια… Και αν έχεις δυστροπήσει κατά πως λένε, ε… δικό σου θέμα και των φίλων σου…
Αλκίνοος… Τον γνώρισα ελάχιστα, όταν πρωτοεκτέθηκε στη μουσική σκηνή, ουσιαστικά για μία νύχτα… Μαγική βραδιά στην Αντίπαρο το 1996, παρέα του οι Σιδηροκαστρίτης, Λάντσιας, Κιουρτζόγλου, Χατζόπουλος, η Κατερίνα (η γυναίκα του… Κουροσάβα και… συνμέλος στους Ανεμος…) και οι γλυκύτατοι γονείς του… Πανέμορφοι άνθρωποι… Ευχαριστώ το Θεό, που μου χάρισε για φίλο, τον Νικόλα τον Σιδηροκαστρίτη…




Ο Νικόλας με οδήγησε στον Χάιγκ… Να το πω; Να το πω… ντρέπομαι γιατί δεν έχω βγάλει όσα σου χρωστάω δάσκαλε… Μουσική από τα Αραράτ, τη Συρία, την Ανατολία και από την Ελλάδα… Είναι ο πιο εμπνευσμένος μουσικός που έχω προσωπικά γνωρίσει… Norwegian wood, έπαιξε με το ουτάκι πριν από λίγους μήνες, με παρέα τον Απέργη και δίπλα του τον Θοδωράκη τον Κοτονιά… Μακρινά Ξαδέρφια γνωριστήκαμε, φίλοι πολύ γρήγορα γίναμε…
Ο φίλος μου… Δεν του χρωστάω, δεν μου χρωστάει τίποτα… Του δίνω, μου δίνει με όλη την καθαρότητα της ψυχής! Και έχει ψυχούλα, η ψυχάρα… Μου δάνεισε στα χείλη μου την «Ερημο», του χρωστώ τα πάντα…



Ξαφνικά και κλασική μουσική και Μάνος, τελευταίως… και U2 και ρυάκια από έθνικ να ρέουν συνεχώς… Χαίρομαι, γιατί μετά από τόσα και τόσα, μπορώ να ακούω και τζαζ…
Μα, σε όσα έχω σίγουρα ξεχάσει, σίγουρα δεν μπορώ να ξεχάσω τούτο…
Ο κύριος Χρόνης μπροστά μου… Δεν έχω σαστίσει περισσότερο στη ζωή μου… Και η νεράιδα, δίπλα του η Νεκταρίτσα… Δεν θα βαρεθώ να την καμαρώνω να πιάνει τα μελωδίσματα –των τόσο από… το πάντα του ελληνισμού- του δασκάλου της και να βγάζει αγγέλους…
Αυτά θυμήθηκα… Τι ξεχνάω… Βοηθήστε… Τι είναι μουσική;



Υ.Γ1. Να πω και κάτι τελευταίο… που ειλικρινά το περικλείω εντός του προσωπικού μου όρου… Από το 1994 έως το 1996… Νίκος Λαμπίρης, «Αιγαίο fm»… Ιππότης, από το… (ωχ, έχω ξεχάσει από πότε…χιχιχιχι), «Μελωδία fm». Και οι δύο 12-2… Μεσάνυχτα, βραδάκι…
Υ.Γ2. Θα ήθελα να ξανακούσω στη «Σκιά»… «στης πικροδάφνης τον ανθό»…

8 Comments:

  • At 11:37 μ.μ., Blogger Xνούδι said…

    " Τι να πρωτογράψω; Θα με βοηθήσετε;"

    Aαα. Εγώ!!!!! :Ρ

    Ειδήμων στα είδη που αναφέρεις. Κινητή εγκυκλοπαίδια. :))

    Ιπτάμενα φιλιά.

     
  • At 6:54 μ.μ., Blogger Καπετάνισσα said…

    Τι είναι μουσική ρωτάς...

    Η γιορτή, η φαντασία, το συναίσθημα.
    Οι ήχοι της φύσης, ο άνεμος, τα κύματα, η βροχή, τα πουλιά, τα γέλια των παιδιών, τα βήματά μας, το κλάμα του μωρού, το "σ'αγαπώ" σου, ο λυγμός του βιολιού, το γρατζούνισμα της κιθάρας, το μουρμουρητό μας, το παράπονο της λύρας, το πάθος των χάλκινων, το μέλι του Χατζιδάκι, οι πενιές του Τσιτσάνη, το βαθύ μωβ του Ντύλαν.

    Μουσική είναι όλα.
    'Ο,τι σταλάζει στα τυμπανάκια μας ζωή.

     
  • At 7:01 μ.μ., Blogger beatlus said…

    χνουδι... Θα ήθελα τη γνώμη σου... Ο,τι έγραψα, σημαίνει η μουσική -σε μέσες άκρες- για μένα. Για σένα τί σημαίνει η μουσική? Πες δυο - τρια που σου πρωτόρχονται στο νου... Πάντως, την απάντηση -κυριολεκτικά- την ξέρω... "Τα πάντα":-)
    Καπετάνισσα, βεβαίως... Τσιτσάνης... Η εισαγωγή - εθνικός ύμνος, από την "Συννεφιασμένη Κυριακή":-)

     
  • At 7:53 μ.μ., Blogger Xνούδι said…

    Ουράνιο τόξο είναι η μουσική, με εφτά νότες, για χρώματα του.
    "Ανακατεύοντάς", φτιάχνεις ατελείωτους συνδιασμούς ηχητικών χρωμάτων (ακριβώς όπως και με τα κανονικά) και ζωγραφίζεις τον κόσμο σου.

    Η μουσική είναι χρώμα, αναλόγως τις στιγμές.

    Καμβάς λευκός, έτοιμος να ζωγραφιστεί, η ψυχή.

    Πινέλο, ο ανθρώπινος νους.

     
  • At 9:05 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Ααααααααααααααααααα.... Μάλιστα... Ψυχούλα από χνούδι αυτούσια:-)

     
  • At 10:15 μ.μ., Blogger Alexandra said…

    beatlus! :)

    Μουσική είναι νότες, είναι αόρατα αγγίγματα, είναι εικόνες στο μυαλό μας, είναι αγάπη και μίσος, έρωτας και χωρισμός... Είναι όλη μου η ζωή.

    (εύχομαι να είσαι καλά!)

     
  • At 10:25 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Είναι... Βεβαίως, είναι:-)Εύχομαι το ίδιο και για σένα

     
  • At 11:54 μ.μ., Blogger nektaria said…

    σ' ευχαριστώ...

     

Δημοσίευση σχολίου

<< Home