beatlus

Δευτέρα, Ιουνίου 26, 2006

Ταξίδι...


Σήμερα διάβασα κάτι που μου άρεσε… Πολύ, όμως…

«Υπάρχουν δύο τρόποι για να κινήσεις μια βάρκα. Ο ένας τρόπος είναι να ανοίξεις τα πανιά τη σωστή στιγμή, στην κατεύθυνση του ανέμου και να μην χρησιμοποιήσεις τα κουπιά. Ο άλλος είναι να μην ανοίξεις τα πανιά και να κινήσεις την βάρκα με τα κουπιά. Η παράστασή μας είναι αφιερωμένη σε όλους εκείνους που εδώ και αιώνες ακολουθούν την ροή της ενέργειας και δεν πολεμούν εναντίον της. Μπορείς να τα καταφέρεις κι εσύ. Όπου κι αν ταξιδεύουμε μας ρωτάνε πως μπορούμε και πετάμε, ή αντέχουμε τόσο πόνο. Κι εγώ τους λέω κάτι πολύ απλό. Στέκεσαι στην μέση του ποταμού με τα πανιά της συνειδητότητάς σου ανοιχτά και αρχίζεις το ταξίδι σου...»

Τα λόγια ανήκουν στον Τσαν Σιμού, σοφού Σαολίν δασκάλου και σκηνοθέτη της παράστασης «Shaolin the legend» (12 και 13 Ιουλίου, στο θέατρο Λυκαβηττού).
Πηγή e-go.gr

4 Comments:

  • At 5:25 π.μ., Blogger global said…

    έκανα ένα ταξίδι για να γυρίσω εκεί. χάθηκα όμως.

    Μου ’ταξες ταξίδι να με πας

    Να ’ξερα των άστρων το σκοπό
    να σ’ τον λέω, να σε νανουρίζω
    Να ’μουνα θεός να σου το πω
    Πάρ’ το Γαλαξία, σ’ το χαρίζω
    Πόσο σ’ αγαπώ, πόσο σ’ αγαπώ

    Μου ’ταξες ταξίδι να με πας
    όσο μακριά ο κόσμος φτάνει
    Πού αλλού, καρδιά μου, να με πας
    Πήγα στον παράδεισο και φτάνει
    Πόσο μ’ αγαπάς, πόσο μ’ αγαπάς

    Μάλαμα στα τζάμια το νερό
    κι ούτε μια σταγόνα δεν ορίζω
    Όλο μου το βιός, ό,τι φορώ
    η ψυχούλα μου και σ’ τη χαρίζω
    Πόσο σ’ αγαπώ, πόσο σ’ αγαπώ

    Μου ’ταξες ταξίδι να με πας
    όσο μακριά ο κόσμος φτάνει
    Πού αλλού, καρδιά μου, να με πας
    Πήγα στον παράδεισο και φτάνει
    Πόσο μ’ αγαπάς, πόσο μ’ αγαπάς

    Πού αλλού, καρδιά μου, να με πας
    Πήγα στον παράδεισο και φτάνει
    Πόσο μ’ αγαπάς, πόσο μ’ αγαπάς

     
  • At 10:41 π.μ., Blogger Ανδρομεδα said…

    ωραίο ποταμέ μου...

     
  • At 4:04 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Ταξιδιάρα ψυχή...

     
  • At 7:19 μ.μ., Blogger Alexandra said…

    beatlus,

    υπέροχο κείμενο... συμφωνώ. Οι λέξεις κλειδιά για μένα είναι 'στέκεσαι στη μέση του ποταμού με τα πανιά της συνειδητότητας σου ανοιτά και αρχίζεις το ταξίδι σου...' Εφόσον ψάξεις μέσα σου, γνωρίσεις τις μαύρες και τις σκοτεινές πλευρές σου φωτίζοντάς τες, μόνο τότε μπορείς να εξελιχθείς....

     

Δημοσίευση σχολίου

<< Home