beatlus

Τρίτη, Μαΐου 23, 2006

Θ

Θ

Θ(ήτα)

Θέρος… Τι σχέση έχει άραγε μαζί του ο έρως;
Θέρος… Μόλις είχαμε μια σχετική κουβέντα γι’ αυτό με τη Β. Το θέρος στην Αθήνα είναι όμορφο. Επίσης είναι όμορφο και σε άλλα μέρη, βεβαίως. Αλλά με απασχολεί το θέμα γιατί από τότε που ήρθα και… έκατσα στην πρωτεύουσα, συνήθως τις πολύ ζεστές ημέρες είμαι εντός των τειχών. Επρεπε λοιπόν, να βρω τρόπους να το απολαμβάνω. Δεν δυσκολεύτηκα…
Διονυσίου Αρεοπαγίτου… Κάθε που βραδιάζει, αραδιάζονται, πετούν, μπερδεύονται όλα τα χρώματα του «αθηναϊκού καλοκαιριού» (σ.σ. κάτι από λεπτών αισθημάτων παρέα αναμνήσεων μιας αριστοκρατικής ποιητικής που και από μουσικές ευρωπαϊκές, αλλά και από… ταξίμια γνωρίζει, αυτό σημαίνει μέσα μου το «αθηναϊκό καλοκαίρι:-))…
Ο θόρυβος ξαφνικά σωπαίνει, η θολούρα ξαφνικά εξαφανίζεται κι όλα τριγύρω αποκτούν καθαρότητα, ένα μυστήριο που προσωπικά σε πολύ ωραία πράγματα με ταξιδεύει…
Ακόμη θυμάμαι τη –μία από τις πάμπολλες- βραδινή… συνεδρίασή μας με τον Χ., που κατέληξε να… αποσαφηνίσει την κατάληξη των σκέψεών μας, στα σκαλιά του Ηρωδείου… Αγαπημένο μας στέκι…
Μόνο που εκείνο το υπέροχο βράδυ το Ηρώδειο, σαν να ήθελε να μας ηρεμήσει από τα «βαριά», μας χάρισε κάτι μοναδικό. Το μεσόβραδο είχε περιλουστεί με τις υπέροχες μελωδίες του Ενιο Μορικόνε! Πω, πω Θεέ μου… Τι εικόνες πέρασαν από μπροστά μας… Λίγες ημέρες πιο πριν είχα φτάσει στο… τσακ να αγοράσω ένα από τα ελάχιστα εισιτήρια των 150 ευρώ, που είχαν απομείνει αλλά δεν το έκανα… Και δεν το μετάνιωσα!:-)
Πιο κάτω περάσαμε και περνούμε πολλά από τα απογέματα (και ουχί απογεύματα…). Θερινό Θησείο… Δηλαδή και Θησείο αλά… θερινά, αλλά και –κυρίως- στον θερινό του Θησείου… Εκεί είδα δύο φορές το «Amici miei» και το λάτρεψα!
Όπως και νωρίτερα, στην άλλη… όχθη για καφέ στα Εξάρχεια, όπως και για παγωτό στο Λυκαβηττό, όπως και όσο της μέρας το φως κρατάει… για μπανάκι στο Σούνιο…:-)
Για χρόνια έψαχνα στην Αττική τη θάλασσα που θα της παραδινόμουν και έστω και αν πρέπει να… ταξιδέψω, πραγματικά χρεώνω τη συγκεκριμένη ανακάλυψη ως μέγα κατόρθωμα του Μπλου…
Με τον οποίο είχαμε «κατασκηνώσει» –ειδικά πέρυσι…- και στο «Low Profile». Ξέρεις… στη Λυκαβηττού:-)
Η διαδρομή από την επόμενη εβδομάδα ξαναρχίζει… Ανυπομονώ να ξανανιώσω τη σχέση του αθηναϊκού θέρους με τον έρωτα… Ξέρω τουλάχιστον, που να την αναζητήσω…
Θα συναντηθούμε;
Υ.Γ. Θα φανεί άσχετο, αλλά δεν είναι… Ντρέπομαι για τους Υπουργούς Πολιτισμού που είχε –και έχει- η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια… Είναι κατάντια…
Αλήθεια, ντρέπομαι!



6 Comments:

  • At 8:39 μ.μ., Blogger global said…

    Twra kanei zhleia apo dw meria.
    Dhladh THA me kaneis na prospathhsw na katevw Athhna?
    ...........

     
  • At 9:09 μ.μ., Blogger beatlus said…

    Δεν Θα σε κάνω τίποτα που δεν Θες:-) Πάντως και ο Σεπτέμβριος καλά κρατεί το καλοκαίρι στην ΑΘήνα...:-)))

     
  • At 9:50 μ.μ., Blogger Γαλάτης said…

    Στα 'λεγα εγώ τόσα χρόνια! "Θα τη γνωρίσεις την Αθήνα και θα σου αρέσει"! Να που με δικαιώνεις. Κάλλιο αργά παρά ποτέ! Τώρα να δούμε αν θα καταφέρουμε να την απολαύσουμε με τους ανθρώπους που αγαπάμε πραγματικά...

     
  • At 4:46 μ.μ., Blogger Respect said…

    Άσε μας ρε Γαλατάκο με τα φιλοσοφικά σου...

    beatlus
    Πάντα καλές αναζητήσεις!

     
  • At 6:49 μ.μ., Blogger Γαλάτης said…

    Ρε φίλε respect, τώρα τελευταία (τους τελευταίους τρεις μήνες, δηλαδή όσο έχω το blog μου), έχω την εντύπωση πως η μοναδική σου απασχόληση στα blogs είναι να με... κράζεις. Ελπίζω να το διασκεδάζεις ρε μαν!

     
  • At 7:12 μ.μ., Blogger beatlus said…

    :-)))))
    Κάτι βγαίνει από όλο αυτό...:-)

     

Δημοσίευση σχολίου

<< Home